پشت احساس عمیق دل من
شهری از جنس دل است
که اگر پا بگذاری انجا
روی هر خشت و گلش نام تو را می بینی
و اگر منت خود را به سرم بگذاری قدمت روی نگاهم
بنشینی انجا
دختر را تو ببینی که لباسش پر گلهای اقاقیست , بنفشه ست یاس است
و به سویت اید با نگاهی که پر از احساس است
گوش کن زیر لبش زمزمه ای می خواند
که اگر تا مهتاب تو کنارم باشی
اسمان دل من تا به ابد ابیست . اه این قلب پر از خواهش من .
از جدایی نگاه تو دگر عاصیست تو بمان تا به سحر
نه سحر تا به ابد
عشق ای جا جاریست ...
و منم دشمن کسی جز من نداری به تو گفتم . نگفتم . به تو گفتم دل من بی اعتباره اگه عاشق بشه پروا نداره نمی فهمه خطر این مرغ بی دل قفس می شکنه میره تا ستاره به تو گفتم . نگفتم . به تو گفتم اگه مستم کنی مثل پرنده دیگه از من نپرس مستی عاشق چون و چنده چنان سوخته می زنم به زیر اواز که اوازه من راه فرار تو ببنده به تو گفتم . نگفتم . 
